ایست آب نیست...

فرزندم بحران آب است ... به جای بابا آب داد

یادم هست اول دبستان که بودیم اولین کلمه ای را که با حروف الفبا شروع به نوشتن کردم آب بود و از آن روز به اهمیت آب پی بردم و دانستم که آینده این بسیار کلمه ی معروفی خواهد بود و بر سر زبانها در تمام دنیا خواهد افتاد و همین اتفاق هم افتاد و امروزه شاهد این موضوع در شهرم، استانم، کشورم کره خاکی که زندگی می کنم هستم و اما همان کسانی که آن روز این کلمه را به عنوان اولین کلمه زندگی من به من آموختند باورشان می شود که ...

امروز این کلمه توسعه یابد و به (بحران آب) افزایش یابد چرا به جای اینکه این همه معلمان ما می گفتند بابا آب داد نگفتند آب محدود است و از ان زمان با خودم فکر می کردم که چقدر این آب زیاد و معروف هست که معلمم آن را به من می آموزد و از آن روز به بعد در مصرف آن بی گناه کوتاهی نکردم چرا که به حرف معلم اول دبستانم و بابای بزرگوارم گوش کنم ... اما امروز دیگر توصیه می کنم به جای کلمه آب کلمه ای دیگر بیابیم چرا که با کمبود مواجه است و در ابتدای کتاب اول دبستان بنویسیم و به کودکانمان بگوییم آب محدود است.